Lichamelijke klachten

Het is zóóóóó lekker om geen pijn in je rug te hebben

Een verhaal, te mooi om waar te zijn. En toch is het waar!

Voordat ik met het verhaal ga beginnen wil ik eerst iemand bedanken: Michel Rietheide bedankt voor het delen van de link op FaceBook, waarin je verwees naar het boek “Cholesterol is niet schadelijk” van de Hongaarse arts Dr. Gábor Lenkei. Door deze verwijzing ben ik dit boek van dr. Lenkei gaan lezen en heb ik iets fantastisch moois ontdekt, dat mijn gezondheidstoestand geweldig vooruit heeft geholpen. 

Eerst even een stukje geschiedenis. 

In het jaar 2001 werd ik ziek. Ik was toen 46 jaar. Ik herstelde niet voldoende meer. Het voelde na een nacht slapen of ik helemaal niet geslapen had. Ik ging naar de huisarts en die verwees mij naar het AMC. 

Na allerlei onderzoeken kwam er eigenlijk niet zo veel uit behalve dat mijn cholesterolniveau veel te hoog was en ik een begin van longemfyseem had ontwikkeld. Dus stoppen met roken was een must en ik moest ook aan de cholesterolverlagers, de zogenaamde statines. 

Voor de verdere klachten, omdat er niets lichamelijks te vinden was, dacht men vooral dat het psychisch was. Daarover voelde ik zelf dat het niet zo was. Omdat enige vorm van eigenwijsheid mij niet vreemd is en om de artsen te overtuigen (want die kunnen ook eigenwijs zijn, maar hebben er wel jaren voor gestudeerd) heb ik daarvoor een zogenaamde quickscan laten doen bij een psychologisch centrum. Na een uitgebreid gesprek met een psycholoog en daarna een psychiater, stelden deze vast dat het niet psychisch was. 

Intussen was ik wel gestopt met roken, pfffffff, dat viel niet mee trouwens,  maar inmiddels wel al ruim 15 jaar gestopt. Meestal moet je de rest van je leven de statines blijven slikken om je cholesterol op het vermeende goede niveau te houden. Maar omdat ik nogal wat bijwerkingen ervoer waaronder spierzwakte, depressiviteit en nog een reeks van klachten, heb ik besloten om wat aan mijn gewicht te gaan doen. Ik had te veel kilo’s aan mijn lichaam ontwikkeld en een koolhydraatarm (dus niet koolhydraatvrij) dieet bracht mij uitkomst. 

Dat werkte bij mij dusdanig goed dat ik in staat was in 5 maanden 25 kilo af te vallen, tot een gezond gewicht. Verrassend genoeg was door dat dieet ook mijn cholesterol lager geworden ondanks de statines. Ik ben toen na overleg met mijn huisarts gestopt met de statines. Ook bij een hernieuwd bloedonderzoek na drie maanden, zonder statines was het cholesterolniveau goed.  

Of ik me daarna nou echt beter ben gaan voelen weet ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet. Ik bleef eigenlijk een schaduw van wat ik vroeger, in mijn jonge jaren, was. Ik sliep niet goed. Het duurde lang voordat ik sliep en ik sliep erg licht, dus werd bij het minste of geringste wakker. 

Ook heel opmerkelijk was dat ik mij voor mijn ziekte altijd erg goed kon oriënteren. Als ik ergens in een vreemde stad moest zijn dan reed ik er vrij gemakkelijk naar toe, uiteraard zonder navigatiesysteem want dat bestond toen nog niet. Na mijn ziekte kon ik mij ontzettend moeilijk oriënteren en ben ik zelfs in staat om in een bekend ziekenhuis de weg kwijt te raken. En daar werkt een navigatiesysteem dan weer niet. Deze klachten zijn altijd zo gebleven. 

In 2005 kreeg ik rugklachten. Ik had pijn in mijn rug bij de wervels L5-S1. Eerst doorverwezen naar de fysiotherapeut, die over een periode van 2 jaar mijn rug van tijd tot tijd behandelde of moet ik zeggen mishandelde. De fysiotherapeut bleef ook maar zeggen dat ik geen hernia had want ik had geen herniaspecifieke klachten. Nou weet ik niet zo goed wat herniaspecifieke klachten zijn, dus vertrouw je volledig op zo’n behandelaar.  Maar na anderhalf jaar kreeg ik zelfs uitval in mijn linkerbeen. Hij durfde het zelfs aan om te zeggen dat het tussen mijn oren zat. Toch maar verwezen naar de neuroloog en wat bleek uit de MRI: een schoolvoorbeeld van een hernia.  

Omdat ik er al zolang mee liep en de klachten dusdanig ernstig waren (permanent geen gevoel in de gehele buitenzijde van mijn linkerbeen en -voet) werd toch besloten deze geteisterde rug te herstellen middels een operatie. Dat gebeurde in december 2007. Echter de pijnklachten bleven en ook het “geen gevoel” hebben in de buitenzijde van het linkerbeen en -voet, was nog volop aanwezig en zou, zo bleek later, ook nooit meer weggaan. 

Inmiddels was de pijn wel wat dragelijker geworden waardoor ik niet meer aan de pijnstillers hoefde, maar gedurende de twee jaren na de operatie werd ik vaak 4 of 5 keer per nacht wakker van de pijn in mijn rug.  Een knoerthard matras bood nog de beste uitkomst en gaf een garantie op nog een beetje redelijk nachtrust. 

In 2009 ben ik op aanraden van de neuroloog bij de pijnpoli geweest en daar heeft men een pijnblokkade gezet. In mijn eigen woorden en simpel gezegd, komt het er op neer dat men een bepaald goedje tegen de zenuw in je rug aan spuit waardoor de buitenkant van de zenuw beschadigt en dat zorgt ervoor dat de pijnprikkel niet naar de hersenen wordt overgeseind. Je voelt dan geen pijn meer, althans veel minder.  Dat werkte bij mij inderdaad wel redelijk, maar mijn rug bleef een zwakke plek. Ik was niet in staat om meer dan twee kilometer achter elkaar te lopen want dan verdwijnt het gevoel uit mijn hele linkerbeen en dat geeft een raar onvast gevoel bij het lopen. Even door mijn hurken en even rust doen dan wonderen en ik kan weer een stukje lopen. 

Ook een dagje in bijvoorbeeld “De Efteling” met onze kinderen en kleinkinderen moest ik altijd bezuren en meestal duurde het twee weken voordat ik weer op het pijnniveau zat van voor het uitstapje. Omdat ik voor 2001 redelijk vaak aan hardlopen deed, heb ik dat na mijn ziekte weer diverse keren opgepakt maar nooit meer de resultaten gehaald die ik daarvoor haalde. Mijn huisarts wist niets anders te melden dan dat ik ook ouder werd en dan gaat alles minder makkelijk. 

Na 2005, met mijn rugklachten, kon ik helemaal niet meer hardlopen. Ook na de operatie in 2007 ging dat niet meer. Zo sukkelde ik maar door, jaar in jaar uit.  In die jaren heb ik heel wat artsen geconsulteerd en soms hielp een behandeling wel enigszins maar ik ben nooit meer de oude geworden. Ook had ik jaren lang moeite om me bij mijn gezondheidssituatie neer te leggen.  Uiteindelijk had ik me er wel bij neergelegd dat ik toch niet veel meer aan kon doen. 

In december 2015 ging ik naar de huisarts om weer eens een check-up te doen. Inmiddels was ik wel weer op mijn oude gewicht waardoor ik mijn te zware lichaam weer volledig terug had. Een bloedonderzoek werd voorgesteld en daaruit bleek dat alles goed was, behalve ……………… mijn cholesterol. Ik hoorde mijn huisarts zeggen, ik wil je eigenlijk toch aan de statines hebben. Ik had daar natuurlijk al slechte ervaringen mee gehad en wist een betere manier om het te verlagen, namelijk afvallen. Dat ben ik gaan doen op 4 januari van dit jaar en jawel, met een koolhydraatarm dieet. 

In juni had ik het streefgewicht bereikt en was er wederom 25 kilo in mindering gebracht op de weegschaal. Ook bleek, bij een hernieuwd bloedonderzoek eind maart al, dat het cholesterolniveau gedaald was tot een aanvaardbaar niveau. Weliswaar was het LDL, het zogenaamde slechte cholesterol waarvan algemeen aangenomen wordt dat bij een te hoog niveau het zich in de slagaders vastzet en daardoor zorgt voor aderverkalking en hart- en herseninfarcten, nog iets te hoog, maar niet zodanig dat ik aan de statines hoefde. 

Tijdens deze periode van afvallen ben ik wel weer gaan sporten. Ik had een goede hometrainer gekocht. Dagelijks fietste ik op deze hometrainer minimaal een half uur. Na een bepaalde periode begon mijn conditie aanmerkelijk te verbeteren. Ik trainde op de hometrainer in het begin op standje 6, later op 7 en daarna op 8. Nu is 8 ook niet zo heel zwaar maar ik bemerkte dat als ik een poosje op standje 9 trainde ik last van mijn rug kreeg en dan weer slechter sliep etc. Dus bleef ik maar op standje 8 trainen. Daar was geen verbetering in te krijgen, ook niet na langdurig opbouwen. De belasting was gewoon te zwaar voor mijn rug. Ook had ik natuurlijk nog dezelfde klachten als moeizaam in slaap komen en licht slapen, was vrij vaak wakker etc.

Tot eind augustus van dit jaar, want hier begint een wonderbaarlijke verandering ten goede. Met bijzondere dank aan dr. Gábor Lenkei, wiens boeken mij op het goede spoor hebben gezet. Zoals ik in het begin schreef, begon ik te lezen in het boek “Cholesterol is niet schadelijk”. In dit boek las ik de visie van deze arts op cholesterol.  

Voor gezonde vaten hebben we voldoende kwalitatief goede collageen nodig. En voor de aanmaak van deze kwalitatieve collageen is veel vitamine C nodig.  

Kort gezegd en allerminst volledig omschrijft dr. Lenkei het zo dat in alle weefsels van onze lichaam die stevig en elastisch moeten zijn het eiwit collageen aanwezig is en dus ook in de vaatwanden. 

Dit collageen vormt vezels die, indien van goede kwaliteit , enorm sterk zijn en bestand zijn tegen het voortdurend uitzetten van de slagaders.  Slagaders zetten gemiddeld zo'n 70 keer per minuut uit als gevolg van het pompen van het hart. Aan dit collageen ontlenen deze slagaders hun flexibiliteit en sterkte. Ze gaan dan ook niet makkelijk stuk. Maar elk collageenmolecuul wordt wel elke circa 3 weken door het lichaam afgebroken en vernieuwd. 

Als er niet voldoende vitamine c is kan het lichaam niet voldoende kwalitatief collageen produceren. Door het ontbreken van voldoende vitamine C verloopt een stap in de productie van collageen in de cel niet goed. Bij een voortdurend gebrek aan vitamine c zal geleidelijk het collageen dusdanig verzwakken dat er beschadigingen en scheurtjes ontstaan. En dit vooral in de slagaders, omdat hier de druk op de wanden het grootste is. En als het lichaam niet de bouwstenen heeft om deze te herstellen zal in het lichaam, zo slim als het is, toch een oplossing zoeken en de schade repareren door de beschadigingen dicht te smeren met een vetachtige stof. Laat dat nou de cholesterol zijn.  Omdat cholesterol als vet zacht is, zal het lichaam calcium gaan afzetten in deze cholesterol. Dit alles in het streven van het lichaam om alle onderdelen van het lichaam van bloed te kunnen blijven voorzien, ook ondanks de beschadigingen in de slagaders.

Vroeger gingen zeelieden dood aan scheurbuik wat het gevolg was van een ernstig gebrek aan vitamine c. Doordat uiteindelijk het collageen zo zwak was gingen de bloedvaten kapot en ontstonden er bloedingen met de dood tot gevolg. 

Volgens dr. Lenkei leven wij met onze Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) vitamine C van 70 mg per dag op de rand van de afgrond en kan ons lichaam niet voldoende kwalitatief goed collageen maken en onderhouden. Ook voor de ondersteuning van onze tussenwervelschijven, gewrichten, botten, tanden, pezen, de huid, etc. hebben we kwalitatief goede collageen nodig. 

Hij raadt daarom aan om per kilo lichaamsgewicht minimaal 30 mg vitamine C te nemen en dat komt voor mij neer op minstens 4000 mg per dag.  4 gram is dat. Dat halen wij nooit en te nimmer uit ons voedsel.  Als je bedenkt dat je daarvoor 10 kilo aardbeien per dag moet eten dan is dat ondoenlijk. 

Een grappige anekdote die dr. Lenkei vermeld is die van de cavia. Bijna alle dieren zijn in staat om zelf in hun lichaam vitamine C aan te maken in veel grotere hoeveelheden dan onze ADH van 70 mg. Behalve de cavia, de mens en nog een paar. Dierenartsen geven het advies om je cavia minstens 30 mg vitamine c te geven per dag te geven en dat dier weegt nog geen kilo. Daar komen wij aan met onze 70 mg voor een lichaam van 50 tot 100 kilo! Het is, volgens dr. Lenkei misschien net genoeg om het lichaam niet te laten instorten en het te behoeden voor een totale instorting zoals we gezien hebben bij scheurbuik. 

Wat heeft dit alles nu met mijn gezondheid te maken. Ik zal het uitleggen. Ik ben begonnen met het lezen van nog meer boeken van deze dr. Gábor Lenkei.  Deze boeken hebben mij overtuigd dat ik veel te weinig vitamine C binnenkreeg en er bij mij mogelijk een grote onbalans was van alle vitamines, mineralen en sporenelementen.  

Ik ben eind augustus begonnen met het gebruiken van voldoende vitamine c en een optimaal gebalanceerde multivitamine.  Ik gebruik een multivitamine met een aanzienlijk hogere dosering dan de ADH die hier in dit land geldt.  Ik ben gestart met het gebruik van 6 gram (6000 mg) vitamine c en inmiddels gebruik ik nu 10 gram per dag. 

De wonderbaarlijke gezondheidsverbetering!

  • Ik kan sinds september fietsen op mijn hometrainer op stand 10 en doe soms zelfs een half uur op stand 11 en dat zonder dat ik pijn in mijn rug krijg.  
  • Vanaf half september ongeveer slaap ik beter, vaster, dieper en word ik zelfs uitgerust wakker om 7 uur 's morgens.  Het voelt of ik lekker geslapen en bijgetankt heb. Dat heb ik vanaf 2001 niet meer zo gevoeld. Ik heb meer energie en heb weer zin in dingen. 
  • Ik voel dat ik ook niet meer tegen een depressie aanzit. Het leven ziet er veel leuker uit, terwijl daarin toch weinig veranderd is, behalve dan de geboorte van ons vierde kleinkind. 
  • Ook heb ik gemerkt dat iedereen in mijn omgeving hevig verkouden is en het is tot nu toe aan mij voorbij gegaan. Voorheen was ik elk jaar minstens 2 keer aan de beurt. 
  • Ik heb afgelopen zondag sinds jaren een stukje hardgelopen, weliswaar maar 1,2 kilometer in een rustig tempo, maar géén pijn in mijn rug op deze zondag, ook niet op maandag, ook niet op dinsdag, ook niet op woensdag en ook nog steeds niet op donderdag. Dus donderdag de hardloopschoenen aan en op voor de 2 km.  Lekker gelopen, ik voelde wel wat in dat gekwetste deel van mijn wervelkolom, maar kan het geen pijn noemen. Na thuiskomst, geen pijn in mijn rug. Heerlijk nog daarna op de hometrainer gefietst en geen pijn in mijn rug. Zou dat komen doordat ik nu kwalitatief voldoende goede collageenketens heb opgebouwd. 

Ik moet daar nog bij vertellen dat ik sinds een maand ook nog een collageensupplement drink. Collageen wordt door het menselijk lichaam opgenomen en afgebroken om vervolgens van die bouwstenen, indien genoeg vitamine C, kwalitatieve collageenketens te maken. De vitamine c heeft zeker een effect omdat dit gezondheidsvoordeel al gedeeltelijk voor de inname van het collageensupplement zich voordeed, maar het is zeer wel mogelijk dat beiden een positief effect hebben.  

Ikzelf kan het nog niet geloven! Af en toe knijp ik mijzelf in de verdoofde linkerzijde van mijn linkerbeen of ik het wel goed voel. Maar nee daarin verandert niets, dat is definitief kapot, maar volgens mij is de tussenwervelschijf L5-S1 weer als nieuw, hoewel daar natuurlijk altijd wel een beschadiging zal achterblijven. 

Maar het is zóóóóó lekker om geen pijn in je rug te hebben! Ik kan het wel van de daken schreeuwen! Ik doe dat niet, omdat ik bang ben dat het toch niet waar is en dat ik ieder moment weer pijn in mijn rug kan krijgen. Maar het "geen pijn" hebben blijft maar voortduren en héél langzaam begin ik er in te geloven!  

Ik raad iedereen aan de boeken van dr. Gábor Lenkei te lezen en er is ook een zeer verhelderende film van een presentatie die hij geeft. Die is in het Hongaars maar is Nederlands ondertiteld. Zeer de moeite waard. En voor de critici en wantrouwige, ik heb geen aandelen of andere belangen bij deze arts of de verkoop van de voedingssupplementen in welke vorm dan ook. 

Het voelt wel dat ik dr. Gábor Lenkei dankbaar moet zijn voor mijn huidige gezondheid!

A.L. 

 

Resultaten